Door deze website te gebruiken gaat u akkoord met het gebruik van cookies op de website.

Sponsors

Na regen komt zonneschijn

KFC MO11-1

4 - 2

Olympia Haarlem MO11-1

Competitie

3e klasse (4e fase) 02

Datum

9 april 2022 12:30

Accommodatie

Sportpark De Koog
Wezelstraat 9
1541LZ
KOOG AAN DE ZAAN
tel. 075-6212434

We begonnen vandaag waar iedere wedstrijd begint (en eindigt); de kantine. Onze schitterende KFC-kantine, maar de puntjes moeten nog op de spreekwoordelijke i. Het zal vast goedkomen, maar onze meiden verdienen natuurlijk ook een scorebord en een ranglijst. Zeker naar de prestatie van vandaag. Olympia Haarlem–  vooraf gezien als sterke tegenstander – werd met sterk combinatiespel verslagen; 4-2. Een wedstrijd met meerdere gezichten en meerdere weertypes.

Olympia begon al vroeg met psychologische oorlogsvoering. Laat arriveren, een tikkie snibbig reageren op mijn warm welkom, imponerende warming-up... Dat werk. Al zegt dat allemaal niks natuurlijk. De punten worden op het veld verdeeld en niet ervoor of erna. Tenzij er Chinese bookmakers zich bemoeien met een partij. Maar die heb ik niet gezien. Wel weer veel ouders en nu ook een opa en oma. De harde kern groeit. En dat is  terecht.

Al vlug in de eerste helft werd duidelijk dat we van Olympia pittige tegenstand konden verwachten. De KFC-meiden konden tot de elfmeter van de tegenstander redelijk vrij opereren, maar daarna liepen ze vast. Puck was de eerste die door had dat je zulke tegenstand met snelheid moest doorbreken. Bij een corner pakte ze meteen de bal, dribbelde ze razendsnel in en trok de bal voor naar onze eigen Bomber. Onze eigen Gert Muller. Onze Sarah. Met haar linkerbeen werkte ze de bal achter de keeper: 1-0

kfcolympa.jpg

Heerlijk, de ban was gebroken. En zo ook de hemel. Na zonneschijn komt regen. Hagel knalde naar beneden. Daar sta je dan, als harde kern. Maar aangezien het voetbal goed bleef, bleven ook onze kelen open. Wijzende vingers, aanmoedigingen. Dat werk. Of het nut heeft gehad? “Hebben jullie geroepen dan?” (citaat Anne Conijn). We doen nog eens wat. Want alle kapiteins en kapitines aan de kant weten natuurlijk hoe het spel gespeeld moet worden. Vroeger waren ze net geen Johan Cruijjf of Vivianne Miedema. We schijnen 1 echt sportief talent te hebben in ons supportersmidden, maar die was dan weer meer op zoek naar een sportieve vent. “Volgende keer ga ik maar naar de Toekomst”, zuchtte ze.

Enfin, terug naar de wedstrijd. We waren bij 1-0. Het spel zelf was reuzeleuk om te zien. We moesten op groot veld spelen. Dat heeft nadelen (de meiden waren aan het puffen alsof ze gisteren tot 14.00 hadden doorgezakt op de KFC Ski-party), en voordelen. Het combinatiespel kwam echt goed tot zijn recht.

Mede door het goede overspelen, kon de tweede treffer niet uitblijven. Deze kwam van de voet van onze fijnproever Stacey.  “Ik vind tegenstand zo leuk. Daar ga ik zelf ook beter van spelen.” Nou, dat was te zien. Eerst produceerde ze een schijnschot, maar daarna was het wel echt raak. Beng!

Ook met veel plezier naar Rosanne gekeken. Ze had nog wat spierpijn van de keepertraining van gisteren maar beet zich dapper door de pijn heen. Ach, pijn… Dat wil zeggen dat je gewerkt hebt op de training. Dat is een goed teken. En  het was ook echt te zien. Keurig de bal stoppen met lichaam erachter en hurkend op knie. Keurig uitgooien naar de zijkant. Chapeau.

Na rust pakten onze meiden de draad snel weer op. Rosanne – nu als veldspeler – zette de bal voor, Virgynia draaide de bal vrij en zette de bal weer door naar Yasmine. Lopen, lopen, lopen, stop en goal. Uit het boekje.

De strijd leek daarna gestreden, maar niets was minder waar. Omdat de tegenstander maar met zeven meiden was en wij met elf strijders stonden, moest er veel gewisseld worden. Het kwam het veldspel niet ten goede. Achterspelers werden spitsen, spitsen moesten achterin… De structuur en het positie-denken viel weg. De tegenstander kwam terug tot 3-2 en wij hielden ons hart vast.

Gelukkig richtten onze meiden zich op tijd op. Anne koos gewoon voor de zeer praktische oplossing achterin; niet klooien, gewoon de bal op de lijn knallen. En ze maakte ook bijna een doelpunt. Maar na een lange sprint ontbrak net de kracht voor een vlammend schot. Het was Sarah die uiteindelijk de wedstrijd op slot gooide. Met de laatste krachten wisten de meiden er nog een aanval uit te toveren en de 4-2 kwam op het bord.

Over bord gesproken… Hopelijk gaat die er komen. Het zou zo verdiend zijn. Dan gaat iedereen zien dat jullie bovenaan staan. Dat ziet er dan zo uit:

Schermafbeelding_2022-04-09_om_16.46.21.png

 

 

 

 

 

 

 

 

Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!