- Home
- Nieuws
- Club
- Teams
- Informatie
- Programma
- Vrijwilligersdienst
- Sponsoring
- Gastenboek
Door de redactie
Vandaag thuis tegen SVA D5 op een lekker bespeelbaar (gras) veld. Veel toeschouwers en zonder wissels. Thijs was er vandaag bijgekomen en Somer komt er binnenkort ook bij. Kasper was geblesseerd en Milan was afwezig. Nog niet iedereen was op tijd aanwezig in de kleedkamer en de coach kon dus niet op tijd met zijn praatje beginnen. Nog even de afspraken van vorige week herhaald (naar de middellijn verdedigen, coachen, druk op de bal zetten en passen), de opstelling en het veld op warmlopen. We waren met z’n 11-en en moesten aan de bak, want in het begin zag het niet naar een grote overwinning uit. SVA speelde in het begin meer dan mee, maar de D9 speelde te goed. De posities werden goed bezet gehouden, er werd steeds naar de aanspeelbare man gezocht en Holden en Lorenzo hielden het veld niet alleen prima breed, maar waren ook steeds aanspeelbaar. Met Hassan als diepe spits en Stephano als mid-mid met de opdracht bij Hassan aan te sluiten, werden we direct bij iedere aanval levensgevaarlijk. Het duurde dan ook niet lang of we opende de score. Een prachtige en vloeiende aanval werd even zo fraai als koel afgerond. Hassan maakte de loop actie naar de zijkant, trok twee verdedigers mee en Stephano kreeg alle ruimte om uit te halen, 1-0. Lorenzo en Holden waren in topvorm en liepen de verdedigers voorbij alsof ze er niet stonden, hetgeen heel wat angstige momenten voor het doel van SVA opleverde. Uit één van die momenten werd met een droge knal door Hassan de 2-0 gescoord. SVA werd in de verdediging gedrongen omdat de achterhoede prima naar de middellijn verdedigde en het middelveld met Thijs, Stephano en Miquel goed de gaatjes dicht liep en steun gaf aan de aanval. Miquel speelde steeds Lorenzo goed aan, Giovanni (die al met de D8 een wedstrijd in de benen had) schoof als laatste man goed door naar het middelveld en SVA stond volledig klem. SVA probeerde het alleen nog met lange ballen. Dat kon met een reus van een spits. Minstens 1.80 meter. In een situatie liep hij onze verdedigers met zijn lange benen eruit. Roan kwam moedig zijn goal uit en blokte de bal, maar kreeg daarbij het been van de spits in zijn maag. De spits was in de rebound net iets sneller bij de bal, 2-1. SVA rook zijn kans en korte tijd later moest Roan nog eens twee keer handelend optreden en kwam weer goed zijn goal uit. Gelukkig herstelden we ons. Het tikkie-takkie voetbal was weer terug. Bal weer over de vleugel, goede pass van Lorenzo op Hassan, grensrechter die als een wilde gaat vlaggen voor buitenspel, terwijl Hassan eerst nog twee verdedigers moet passeren om de 3-1 te maken. Wat gekibbel, maar de scheids had het heel goed gezien. Misschien dat Lorenzo of Holden buitenspel stonden, maar die kregen de bal helemaal niet. Net voor rust viel de 4-1. In de rust had de coach toch nog wel wat aanmerkingen. Behalve Roan, had hij niemand horen coachen. De passes waren vaak te zacht, waardoor SVA zich kon herstellen. Dit komt door het grotere veld en de zwaardere bal. In de tweede helft had SVA wat veranderingen aangebracht en speelde plotseling met 3 en soms wel met 4 spitsen. Daar moesten we even aan wennen. Maar de kansjes die er kwamen, werden prima door Jens onschadelijk gemaakt. SVA nam risico, gaf ruimte weg en daar wisten Holden, Lorenzo, Hassan en Stephano wel raad mee. We liepen al snel uit naar 9-1. De score had nog veel hoger uit kunnen vallen als met name Hassan en Stephano iets meer oog voor elkaar hadden gehad en de bal hadden afgespeeld in plaats van te pingelen of uit een onmogelijke hoek proberen te scoren. Thijs speelde de tweede helft laatste man en deed dat prima. Met de steun van Ryan, Dion, Jens en Roan die hun tegenstander het grootste deel van de wedstrijd in de zak hadden hebben we over de hele wedstrijd heel weinig kansen weggegeven en heel veel kansen gekregen. In de tweede helft hoorde in ook over het hele veld coachen. Rust, tijd, in je rug. Dat wil ik horen. Op een paar kleine schoonheid foutjes na, staat de verdedigende organisatie. En daar begint het mee. Geef je geen kansen weg, kan de tegenstander ook niet scoren. Maar verdedigen doen we met het hele team, dus ook de voorhoede. En daar gaan we de komende weken aan werken. De doelpuntenmakers. Hassan 4x, Stephano 2x, Lorenzo 2x en Holden 1x. Mannen een geweldige wedstrijd, met een uitslag die klinkt als een klok. Tevreden toeschouwers en coach. Peter
Gepubliceerd op 17 september 2011 om 22:49